بی تو ببین که عاشقت خسته به راه می رود

راه به هرکجا برد مست و تباه می رود

دل زده از قسمت خود، دل زده از خدا، ببین

مانده دلش کنار تو، در ته چاه میرود

"ماه عبادتست و من با لب روزه دار از این

قول و غزل نوشتنم، بیم گناه"(1) می رود! 





1- شهریار:

ماه عبادتست و من با لب روزه دار ازین 

قول و غزل نوشتنم بیم گناه کردنست